به گزارش میراث آریا؛ این کرسی ترویجی با هدف معرفی ظرفیت‌های ژنتیک باستان (Ancient DNA) و فناوری‌های نوین ژنومیک در مطالعات میراث فرهنگی و بررسی نقش این علوم در بازسازی و تفسیر شواهد مربوط به جوامع گذشته برگزار خواهد شد.

در این نشست، پرستو عرفان‌منش، پژوهشگر و مسئول آزمایشگاه فرسودگی زیستی پژوهشکده حفاظت و مرمت آثار تاریخی ـ فرهنگی، به بررسی جایگاه ژنتیک باستان به‌عنوان یکی از حوزه‌های نوظهور و میان‌رشته‌ای در مطالعات میراث فرهنگی خواهد پرداخت.

ژنتیک باستان در سال‌های اخیر، با بهره‌گیری از پیشرفت‌های فناوری توالی‌یابی نسل جدید (NGS) و روش‌های نوین ژنومیک، امکان مطالعه اطلاعات ژنتیکی باقی‌مانده در نمونه‌های باستانی را با دقت و گستره‌ای متفاوت از روش‌های سنتی فراهم کرده است. این داده‌ها می‌توانند در کنار شواهد باستان‌شناختی، انسان‌شناختی و زیستی، به طرح پرسش‌های جدید درباره جمعیت‌های گذشته، روابط و جابه‌جایی جوامع، تنوع زیستی و برخی ابعاد ناشناخته تاریخ انسانی کمک کنند.

در این کرسی، ضمن معرفی اصول و مراحل مطالعات DNA باستانی، روش‌های نمونه‌برداری و استخراج، فناوری‌های NGS، کنترل آلودگی و احراز اصالت داده‌ها، محدودیت‌های فنی و زیستی حفظ DNA در نمونه‌های باستانی و چالش‌های تحلیل و تفسیر داده‌های ژنومی نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

همچنین در این نشست بر اهمیت رویکرد میان‌رشته‌ای در مطالعات ژنتیک باستان تأکید خواهد شد؛ رویکردی که در آن داده‌های ژنتیکی نه به‌صورت منفرد، بلکه در ارتباط با شواهد باستان‌شناختی، تاریخی، انسان‌شناختی و زیستی تفسیر می‌شوند. از این منظر، ژنتیک باستان می‌تواند به‌عنوان یک ابزار مکمل، زمینه را برای بازخوانی بخشی از گذشته و ارائه تصویری دقیق‌تر از زیست و تحولات جوامع انسانی فراهم کند.

در بخش نقد و بررسی این کرسی، غلامرضا رحمانی و مرجان ملابیرامی دیدگاه‌ها و نقدهای تخصصی خود را درباره مباحث مطرح‌شده ارائه خواهند کرد.

این کرسی ترویجی دوشنبه ۶ مهرماه، ساعت ۱۰ صبح، در سالن پارسه پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری برگزار می‌شود و امکان حضور مجازی نیز برای علاقه‌مندان، پژوهشگران، دانشجویان و متخصصان حوزه‌های مرتبط فراهم خواهد بود.

برگزاری این نشست در راستای توسعه گفت‌وگوهای علمی میان حوزه‌های علوم زیستی، ژنتیک، باستان‌شناسی و حفاظت و مرمت میراث فرهنگی و با هدف آشنایی بیشتر جامعه علمی با ظرفیت‌ها و الزامات به‌کارگیری فناوری‌های نوین ژنومیک در مطالعات میراث فرهنگی انجام می‌شود.

انتهای پیام/